Bayandan, Kullanılamamış Dizüstü Bilgisayar, Devam
'Bugün yine oldu', 'bugün hiç olmadı' derken fatura tarihi üzerinden kırk gün geçiverdi. Yepyeni bilgisayara 'ayıplı' damgası vuracak kadar da acımasız değildim. Hem artık iyice yerleşmiş ve alışmıştım ona. En azından kesintisiz kullanabiliyordum.
Bilgisayarımın hastalığı kırk gün sonra kendini iyiden iyiye göstermeye başladı.
Yoğun bir iş gününün ikinci yarısında, çayımı ve çubuk krakerimi almış, keyifle ama özenle bir Word belgesi üzerinde çalışıyordum. Kim bilir kaçıncı kez, 'şu cümleyi de yazayım ondan sonra çayımı yudumlayım' diye düşünürken, aniden bilgisayarımın ekranı karardı. Başına gelenler bilir, masaüstü bilgisayarda çalışırken elektrik kesilince öylece bakakalırsınız ya ekrana, işte ben de öyle şaşkın bakakaldım ekranıma. O sırada yazmaya çalıştığım cümlenin kalan yarısını sayıkladığımı fark ettiğimde ise trajikomik halime gülümsemeden edemedim.
O 'anlık görüntü sorunları', film şeridi misali birer birer gözümün önünden geçerken, sağ-sol yön tuşları, Esc, Fn ile görüntüyü sağlamaya çalışıyordum. Ama faydasız... Ne yaptıysam olmadı. Şarjı vardı, diski çalışmaya devam ediyordu ama görüntü yoktu. Monitör Güç Seçeneklerinin ise tamamı Hiçbir Zaman Kapatma seçeneğine ayarlanmıştı. Aklıma da başka bir neden gelmiyordu. Belgem! O raporun akşam olmadan bitmesi gerekiyordu. Ya kurtaramazsam! Cesaretimi topladım, bin bir dramatik senaryo ve bildiğim tüm dualar eşliğinde, işaret parmağımı bilgisayarın açma düğmesine götürdüm ve basılı tutarak kapanmasını sağladım.
Hemen arkasından da gözlerimi kapatıp, ekşimiş suratımı yukarıya doğru kaldırıp, 'Ne olur sorunsuz açıl' duasıyla bilgisayarımı açtım. Neyse ki bu ilk tecrübemde dualarım kabul gördü ve hem bilgisayarı hem de Word belgemi sorunsuz kullanabildim.
Derin bir 'oh' çekerken buz gibi olmuş çayımdan gayri ihtiyari bir yudum almışım.
Acaba ne zamandan beri bilgisayar başında şöyle üstünde buharları tüten bir çay içmiyorum diye düşünerek işime devam ettim.
