Bilgisayarımı üçüncü kez teknik servisten almaya Polyanna ile birlikte gitmek isterdim. Sadece O, bilgisayarımı bozuk haliyle teslim almama yardımcı olabilirdi. Ama Polyanna bir süredir ortada yoktu. Yorgun, üzgün ve çaresiz bir şekilde bilgisayarımı teslim aldım.
Teknik servis tespit edememiş olsa da, ben bilgisayarımda bir arıza olduğunu biliyordum. Bu nedenle güvenemedim ve iki, üç hafta kadar çok az kullandım.
Elbette ekran görüntüsündeki problem devam ediyordu. Bir gün, sorun mesai saatlerinde tekrarladı. İşlerimi olduğu gibi bıraktım ve bilgisayarı kaptığım gibi - sabit diski çalışır durumda ama ekranda görüntü olmadığı haliyle - bir kere daha HP Teknik Servisi'nin yolunu tuttum. Kızgındım. Çok kızgındım.
Teknik servis yetkilisine sorunu gösterdim. Bir kez daha arıza tespit edilememe ihtimalini düşünerek, bana verilecek servis formuna, sorunun teknik servis yetkilisine gösterildiğine ve bilgisayarın sorunlu halde teslim alındığına dair bir not yazılmasını istedim. Kayıt açan yetkiliye, ezber cümleleri yazmaya alıştığından olsa gerek, bu isteğimi anlatmak biraz zor oldu.
Dönüş yolunda, kaplumbağalara özenen İstanbul trafiğinde ağır ağır ilerlerken, aklımdan yine bin bir senaryo geçiyordu. "Sorun bir kez daha tekrarlarsa yardımcı olacağız" demişlerdi ama benim artık şüphelerim vardı. Polyanna neredesin?
Döner dönmez Müşteri Hizmetleri'ni arayarak değişim veya iade için yeni bir kayıt açtırdım. Herhangi bir parçası değiştirilerek veya onarılarak, bir kez daha aynı bilgisayarı kullanmam istendiği takdirde, hiçbir koşulda bunu kabul etmeyeceğimi belirttim. Aksi durumda bilgisayarı gözden çıkarmaya hazırdım artık. Uğradığım iş ve zaman kayıplarını, telefon trafiği ile geçirdiğim onca zamanı ve üzerine bir de dalga geçer gibi arıza tespit edilemediğinin söylendiğini düşündükçe sinirleniyordum.
