Eğer bir çekirdek hatayla karşılaşırsa diğer çekirdeklere durumunu bildirebilir. Yönlendirici sistemi her hangi bir yazılım müdahalesine gerek olmadan hatalı noktayı tespit edebiliyor. Böylece üzerinde onlarca çekirdek taşıyan Tera-scale CPU birkaç çekirdek birden bozulsa da geri kalanlarla çalışmasını sürdürebilir.
Ayrıca, tüm iş yükü istenildiği anda yonga üzerine dağıtılabilir. Bautista bu yeteneğin, ısıyı kontrol etmek ve daha büyük önbellek yerleştirebilmenin en önemli yollarından birisi olduğunu belirtti. Intel bazı çekirdeklerin iş yükünü uzakta bulunan çekirdeklerle paylaştırmanın ısının homojen olarak yayılmasını sağladığı gibi önbellek miktarını arttırmaya da yaradığını fark etmiş. Böylece yonga daha serin ve verimli çalışabilecek.
Yönlendirme sistemi herhangi bir fiziksel çekirdeğin iş yükünü başka bir tane çekirdeğe kendiliğinden aktarmayı mümkün kılıyor. Yani yazılıma burada gene iş düşmüyor. Mesela işletim sistemi 15. Çekirdeğin çalıştığını düşünürken aslında iş yükünün bir kısmı 72. Çekirdek üzerinde gerçekleşiyor olabilir ve işletim sisteminin bunu bilmesine ve yaptırmasına gerek yoktur.
Büyük Başarı
Tera-scale prototipini en ilginç yapan şey şüphesiz ki oldukça esnek yapıda düğümlere ve çekirdeklere sahip olan döşeme benzeri yapısı.
Düğümlerin bileşenleri ne olduklarına bakmadan haberleştirebilmeleri Intel'in mikro işlemci tasarımına çok şaşırtıcı özellikler ekleyebileceği anlamına geliyor - Bu AMD'nin gelecekteki Fusion işlemcisine biraz benziyor. Örneğin yine Bautista'nın dediğine göre GPU devrelerinde oluşan düğümler yongaya ilave edilebilir. Aynı şey ClearSpeed CSX600 gibi kayar nokta hesaplama birimleri için de geçerli ve tabi DSP'ler, Gigabit yerel ağ, tüm video çözümleri, yonga seti bileşenleri, kısacası aklınıza gelen her şeyi de buna dâhil edin. En azından teoride durum böyle olacak. Bu tamamen ne kadar kaynağın projeye uyarlanacağına bağlı.
Intel'in Tera-scale'nin başarımını ölçmek amacıyla yaptığı benzetim (simulation) 130 çekirdekli bir e-ticaret sistemi ile bir Tera-scale işlemcisini karşılaştırmıştı. Sonuçta Intel 32 çekirdekli bir Tera-Scale işlemcisiyle aynı iş yükünü kaldırmayı başarmıştı.
Önbellek Mimarisi
Geleceğin Tera-scale işlemcileri üç seviyeli önbelleklerine sahip olacaklar. L1 önbelleği her hesaplama çekirdeğiyle sıkıca bütünleşik ve kapasitesi 16-64 KB olacak. Her düğümün 256-1024 KB boyutunda L2 seviyeli önbelleği olacak. 8-32 MB kapasiteli L3 önbelleği ise tüm düğümler tarafından paylaşılacak.
Üstelik Intel, bellek ve çekirdek katmanlarının (layer) arasına bir de L4 önbelleği yerleştirmeyi düşünüyor. Veya işlemciyle aynı katmanda da yer alabilir. Her tasarımın kendine has artıları ve eksileri mevcut ve Intel bunun üstündeki araştırmalarını sürdürüyor.
Önbellek ve yonga dışı haberleşme istekleri için yönlendirme önceliği "servis kalitesi" (QoS - Quality of Service) kapsamında değerlendirilecek. İletişim önceliği ölçütlerine göre "sona kalan dona kalır" veya diğer bir deyişle "siparişi ilk veren servisi ilk alandır" mantığıyla çalışan QoS %10 ila %20 arasında başarım artışı sağlıyor. Günümüzde de yüksek iletişim önceliği temeline dayanan veri iletişim sistemleri bulunmakta. Nitekim başarıyla uygulandığı takdirde her şeyin daha hızlı çalışacağı su götürmez bir gerçek.
