Test sırasında kapsamlı bir inceleme için bir veya iki RAM modelini kullanmanın yeterli olmadığı çabucak belli oldu. Bir anakartın RAM performansını değerlendirmek kolay bir mesele değil; çünkü bu büyük ölçüde kullanılan modüle ve zamanlamalarına bağlı. Genelde bellek etiketinde yer alan ve sadece saat hızlarını ifade eden DDR333, DDR400, DDR433, DDR466 gibi farklı hız sınıflarına ilaveten, erişim zamanlamaları da modüllerin ne derece iyi performans gösterdiğini belirler. Tek ve çift taraflı modüller, kafa karışıklığı yaratan bir diğer nokta: Prensipte çift taraflı RAM modülleri, iki katı daha fazla bellek sayfasını açık tuttukları için, tek taraflı olanlardan daha hızlıdır.
Pek çok kişinin ilk tercihi: Corsair DDR400 RAM.
Ancak bugün satılan çoğu RAM modülünün bir tarafında yonga dizili oluyor. Burada da sık sık karışıklık yaşanıyor, çünkü bellek üreticisi tasarımı rahatlatmak için modülün iki tarafına yonga dizse de modül aslında tek taraflı olabiliyor. Deneyimlerimize göre belleğin çift taraflı olması performansı %3-4 oranında artırıyor. Piyasada tek taraflı bellek modüllerine yönelinmesinin tarihsel bir nedeni var. Eski Intel 440BX günlerinden beri, yongasetleri sadece belli sayıda bellek sırasını (sayfalar - "row" veya "bank") yönetebiliyor. Genelde dört DIMM yuvası sunulduğu için çift taraflı modüllerle RAM terfisi yapmak pek bir anlam taşımıyordu. Ancak yavaş yavaş işler gelişirken şimdi Intel i875P yongaseti 8 sıra (sayfa) bellek desterği ile bu alanda en büyük gelişmeyi sunuyor.
