İlk sabit diskler bugün yaygın olan arabirimlere sahip değildi. Bunu yerine sürücüler doğrudan ISA yuvasına oturan denetleyici karta bağlanıyordu. Oldukça mantıksız tasarımından dolayı, asıl denetleyici sabit diskin altına yerleştirilmişti; sunucu adaptör ise ISA yuvası ile bağlantıda olmak zorundaydı.
Bugün bu adaptör doğrudan anakart ile bütünleştirilmiş durumda, aslında hala bir arabirim çünkü asıl denetleyici hala sürücünün üzerinde bulunuyor. Hangi protokol kullanılırsa kullanılsın IDE arabirimin uzunluğu her zaman 16 bit oldu. Modern anakartlar her birine iki sürücü bağlanabilen iki IDE kanalı sunuyorlar.
80'lerin ortalarında Imprimis, Wren serisinden 5.25" sabit disklerde özel bir arabirim standardı kullandı. 3.5" sabit diskler çıktığında da bu standarttan esinlenildi. İsim olarak önce "PC AT" olarak düşünüldüyse de başka alameti farikalarla karışmaması için "Advanced Technology Attachment" ya da kısaca ATA olarak anılmaya başlandı, ki bu isim günümüzde de kullanımda.
Ancak isim aylar boyunca belirsiz olarak kaldı ve genel kabul görmüş bir spesifikasyonu da mevcut değildi. Bu yüzden bir üreticinin sabit diski bir başkasınınki ile çalışamadı. İkinci sabit diski "slave" olarak tanıtmakta güçlükler yaşanıyordu çünkü.
Aynı zamanda bir grup üretici CAM (Common Access Method - Yaygın Erişim Metodu) Komitesini oluşturmak için bir araya geldi; bunlar da esas olarak SCSI tarifini standart hale getirmek üzerine odaklanmışlardı. Bu organizasyon en sonunda ilk ATA standardının Imprimis arabirimini temel alması üzerinde karara vardı. Ancak ANSI'nin (American National Standards Institute - Amerikan Ulusal Standartlar Enstitüsü) bunu bir standart olarak kabul etmesi (X3.221) ne yazık ki yaşanan bin bir türlü değişiklik ve uyarlamadan sonra ancak 1994'te gerçekleşti.
Gerçekte IDE (Integrated Drive Electronics) terimi gayrı resmi olarak üretildi, çünkü arkasında somut bir standart yoktu. Daha ziyade tüm ATA tariflerini kapsayan genel bir isimdir. Sadece Western Digital "IDE" terimini pazarlama amaçlı olarak "Enhanced IDE" tanımında kullanmıştır.
Sabit disk dışındaki diğer sürücüleri de (mesela ZIP veya CD-ROM) desteklemek için ATA standardı ATAPI (ATA Packet Interface) adı altında genişletildi; zira ATA talimat seti sabit diskler dışındaki depolama aygıtlarını destekleyecek şekilde planlanmamıştı.
